No Video Category Selected.

Click here, to go back to category selection.

Who

  • Gemeente Maastricht
  • Musea het Admiraliteitshuis en 't Fiskershuske
  • Kamerheer van H.M. de Koningin
  • Raad van State Den Haag
  • Museum voor Communicatie Den Haag
  • Omrop Fryslân
  • Kooyenga Group
  • Familie Spandaw
  • Tandartspraktijk Velema
  • Rabobank
  • Makelaardij Roos
  • Meinema Verzekeren en Bankieren
  • Accountants kantoor Smids en Schakel
  • Raadsma Ijzersterk
  • Familie Kingma
  • Jacques Dancona
  • Nicolai & Tabak
  • Gemeente Maastricht

    Mosae Forum

    Tijdens zijn functie als burgemeester van Maastricht heeft hij speciaal voor de opening van de nieuwe raadzaal in het Mosae Forum dit portret van Koningin Beatrix aangeschaft. Z.K.H. Prins Willem-Alexander verrichtte de openingshandeling vanaf het balkon van de nieuwe raadzaal. De Mastreechter Staar en de Franse theatergroep Plasticiens Volants zorgen voor de feestelijke opluistering van dit bijzondere moment.

    Woensdag 26 september 2007 is het Mosae Forum officieel overgedragen aan de inwoners en bezoekers van Maastricht.Tegen het middaguur is de nieuwe raadzaal in aanwezigheid van Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Willem Alexander officieel in gebruik genomen.

    Raadzaal

    Na 343 jaar vergaderen in het oude stadhuis op de Markt is de gemeentelijke politieke arena naar de nieuwe raadzaal verhuisd in Mosae Forum. Dit geschiedde aan de hand van een ceremonie die startte in de oude raadzaal en eindigde in de nieuwe behuizing. Leidraad in die ceremonie is de wens van de gemeenteraad om de creatieve industrie te stimuleren en jongeren te behouden en te betrekken bij de stad Maastricht. De officiële ingebruikname van de raadzaal geschiedde m.m.v. het Conservatorium, de Toneelacademie en de Academie voor Beeldende Kunsten, allen onderdeel van Hogeschool Zuyd.

    Gerd Leers was burgemeester van Maastricht sinds 1 februari 2002. Vanaf 14 oktober 2010 is hij Minister voor Immigratie en Asiel.

    Fotograaf: Peter Strelitski.

  • Musea het Admiraliteitshuis en 't Fiskershuske

    Museum aankoop

    Tot mijn verrassing kreeg ik van de besturen van de musea het Admiraliteitshuis te Dokkum en 't Fiskershúske te Moddergat dit schilderij ten geschenke ter gelegenheid van mijn 25-jarig jubileum. Ik dacht meteen, die moet in de eetkamer. Het onderwerp van borden en kannen onderstreept de functie van die ruimte en het staat er geweldig goed tegen een wand, die ik daarvoor speciaal donker heb geverfd. Ik kende het schilderij al, want het heeft gehangen op de expositie van Frank in 'mijn' museum in Dokkum, met de titel "haal het museum in huis" en het was daar één van mijn favorieten.

    De afgebeelde voorwerpen zijn allemaal uit de collectie van het museum, wat er voor mij een extra dimensie aan geeft. Die tentoonstelling was succesvol en gaf veel stof tot discussie of dit nu kunst is of niet. Immers, Frank heeft de doeken niet zelf geschilderd, maar dat laten doen door Chinese kunstenaars. Wel heeft hij zelf de objecten gekozen, gearrangeerd en gefotografeerd, soms nog op de computer bewerkt. Had hij het dan niet net zo goed bij die foto kunnen laten? Misschien wel, maar hij heeft ervoor gekozen nog een stadium toe te voegen. En het is dat stadium in zijn werk, waar sommigen over vallen. Onterecht vind ik. Ja, je zou kunnen zeggen: "olieverfschilderij, concept en fotografie by Frank, made in China". Maar dat gaat wat ver. Van een maatpak van een bekende couturier wil niemand weten wie het genaaid heeft en een gebouw wordt geassocieerd met de architect, niet met de metselaar. Zo werkt dat nu eenmaal, jammer voor de anonieme Chinese kunstschilder. Zijn aandeel is zijn vakkundigheid, niet minder maar zeker niet meer. En de reacties op 'mijn' schilderij bevestigen dat, want ik hoor vaker 'wat een bijzondere compositie' dan 'wat knap geschilderd'. En persoonlijk ben ik blij dat het niet bij een foto is gebleven, want op de een of andere manier voegt de naschildering van de foto iets toe wat me erg aanspreekt, zeker bij dit museale onderwerp. En het blijft voor mij toch echt een werk van Frank van Dijk.

    www.museumdokkum.nl

    Foto door Jan Dekker, www.randomarts.nl

  • Kamerheer van H.M. de Koningin

    Van harte aanbevolen

    Hoewel soms het tegendeel wordt beweerd, ken ik geen romantischer volk dan de Friezen. Romantisch en creatief - die twee eigenschappen gaan niet zelden hand in hand. Ik ben geboren in voormalig Nederlands-Indië, in een dorpje vlak bij Medan. Maar mijn hart heeft altijd gewoond in de zuidwesthoek van Friesland, waar de voetstappen lagen van mijn voorouders. Toen ik werd gevraagd om rechter te worden in Leeuwarden kwam ik thuis. Hier was ik als jongen vele malen 'op bedevaart' geweest, samen met mijn vader die niets liever had gewild dan zijn oude dag slijten in deze provincie.

    Sinds kort ben ik in het rijke bezit van de portretten van twee van mijn voorouders, het echtpaar Rienk Sleeswyk en Tetsje Stapert. Met veel moeite achterhaald bij een verre neef, woonachtig nabij Parijs. Gezorgd voor fotokopieën en vervolgens - dankzij Frank van Dijk - twee schilderijen, bijna te prachtig voor woorden. De originelen onbereikbaar, want de eigenaars waren er té verknocht aan geraakt. Op een dag zouden ze verdwenen zijn, opgeslokt door de geschiedenis die mij zo lief is. Die historie 'vangen' leeft sterk binnen onze familie. Het heeft niets met hovaardij te maken, veel meer met besef van eigenheid en misschien zelfs wel sterfelijkheid. Maar in de allereerste plaats het gevoel van thuishoren in de Friese zuidwesthoek.

    Rienk Sleeswyk en Tetsje Stapert, die trouwden in 1788, zijn geschilderd in China. Dat is gebeurd op een sublieme wijze, door echte vaklui. Is dat kitsch? Ik weet wel zeker van niet. Ik verwijs graag naar de kunstgeschiedenis waarin voorbeelden zijn te vinden van beroemde schilderijen die alleen nog maar aan het publiek kunnen worden getoond, omdat ze destijds gekopieerd zijn. En de originelen verdwenen.

    Ongeveer zeventig jaar geleden lieten mijn ouders, die een plantage beheerden in Deli, zich ook portretteren door een Chinese kunstenaar. De werkelijkheid werd geen geweld aangedaan, op één detail na. Ze waren plotseling in het bezit van de voor Aziaten typische scheve oogstand. Een sterk staaltje van inburgering, toe te schrijven aan de beperkte techniek van de schilder. Helaas zijn de portretten verloren gegaan tijdens de Tweede Wereldoorlog. De geschiedenis heeft ze opgeslokt. Dat zal niet gebeuren met mijn naamgenoot Rienk Sleeswyk, zes generaties geleden een gewaardeerde reder en koopman in de Lemmer, en zijn vrouw Tetsje Stapert. Ze krijgen een ereplaats in onze woning in Leeuwarden, 'gered' door de creatieve Fries Frank van Dijk. Ze zijn ook weer thuisgekomen.

    Ja, Friezen zijn romantici, je krijgt de meesten gemakkelijk tot tranen geroerd. Sommigen combineren de romantische inborst met avontuur, creativiteit en een zekere koopmansgeest. Zoals Frank van Dijk, Dokkumer in hart en nieren. Het werk van By Frank staat centraal in dit boekje. Door mij van harte aanbevolen.

    Rienk Wegener Sleeswyk

  • Raad van State Den Haag

    Lid Raad van State

    Kees van Bohemen, een Haagse kunstenaar die leefde van 1928 tot en met 1985, kijkt altijd mee over de schouder van Wim Deetman ( Lid Raad van State ). 'Ik zie telkens nieuwe dingen in dat schilderij dat hangt op mijn kamer.' De vraag of kunst belangrijk is in zijn leven is dan ook vrijwel overbodig. Hij is er van jongs af aan mee opgevoed, thuis en op school. 'Eigen smaak en keus komen later. Die hebben met persoonlijke ontwikkeling te maken.'

    Deetman noemt zichzelf geen verzamelaar, maar een liefhebber is hij wel degelijk. Het raadslid bezoekt graag musea en zegt te genieten van kunst op straat. 'Je kunt in Den Haag je hart ophalen aan kunst in openbare ruimte.' Ja, hij vindt dat hij in dezen een voorbeeldfunctie heeft. Hij is geen vreemde gast bij openingen van exposities, en dan niet alleen van exposities waarbij je struikelt over de hoogwaardigheidsbekleders. 'Als kinderen hun eigen werk exposeren op scholen probeer ik daarvoor ook tijd vrij te maken.'

    De stad achter de duinen heeft het getroffen met dat raadslid. 'Kunst en cultuur brengen mensen tot elkaar. Er zijn in principe geen grenzen.' Het is een mooie bindingsfactor in een omgeving met zoveel verschillende nationaliteiten. Daarvan moet je gebruikmaken.

    Deetman koestert het 'koninklijke' portret van de Friese vormgever Frank van Dijk dat een prominente plaats heeft gevonden op zijn werkkamer in het stadhuis. 'Ik ben er trots op. Het is een mooi werk dat voldoende ruimte laat voor symboliek en een eigen interpretatie van de kijker. Je ziet meteen dat het om onze koningin gaat en toch is er geen sprake van een star portret.'

  • Museum voor Communicatie Den Haag

    Prachtige postzegel

    Hij zag het portret van Beatrix in een vaktijdschrift en dacht: eureka! Het paste naadloos in de tentoonstelling die hij in zijn Museum voor Communicatie wilde wijden aan het ambtsjubileum van de vorstin. Dát moest hij hebben. Directeur Titus Yocarini: 'Het is heel subtiel, heel grafisch en suggereert meer dan het beroemde portret van Carla Rodenberg. Het nodigt de kijker uit om de beeltenis van hare majesteit zelf verder in te vullen.'

    Het werk van Frank van Dijk kreeg een ereplaats in de ruimte die voor de gelegenheid oranje was geschilderd. De majestueuze beeltenissen waren goudomlijst, zoals het hoort bij een koninklijk jubileum. Spotprenten (geen woning, geen kroning) kregen ook de ruimte, volksoproer bleef uit. Dat de koningin zelf niet kwam kijken, had alleen te maken met haar overvolle agenda in het jubileumjaar 2005.

    Niemand heeft schande geroepen. 'Integendeel,' zegt Yocarini, 'we hebben veel leuke reacties gekregen, ook van de echte Oranjefans. Ik durf ook wel te stellen dat wij de echte top hadden verzameld. Veel kunstenaars heb ik "neen" moeten verkopen, omdat de ruimte vol was.'

    Van Dijks versie van de monarchie paste uitstekend in de verzameling. Het was daarbij voor de directeur van het voormalige PTT-museum een pre dat dit portret nog niet breeduit voor het voetlicht was getreden.

    Yocarini zal, zoals hij het uitdrukt, niet uitvoerig naar de Gouden Koets gaan zwaaien, maar noemt Beatrix wel 'een uiterst capabele vrouw'. Nu je het zegt ja, de Friese kijk op de koningin leent zich uitstekend voor een prachtige postzegel!

  • Omrop Fryslân

    Hole in one

    Roel Cazemier, burgemeester van de Twentse fusiegemeente Dinkelland.

    Alsof het breekbaar porselein betreft, tilt Roel Cazemier de foto van zijn bureau die model heeft gestaan voor het portret van hare majesteit, versie By Frank en al opgenomen in de collectie van het archief van het Koninklijk Huis. Het herinnert aan een onvergetelijke dag in 2004 waarop koningin Beatrix Dokkum met een bezoek vereerde. 'Ik heb foto's van mezelf gezien,' zegt de voormalige burgemeester, 'waarop ik samen met hare majesteit de terp afwandel. Ik heb het blijkbaar erg naar mijn zin, want mijn gezicht is één grote glimlach.'

    Burgemeester & wethouders lieten een boekje maken over de historische visite, 'een soort poëziealbum dat alleen maar meer waarde zal krijgen naarmate de tijd voortschrijdt'. Op de omslag staat de afbeelding die inmiddels tot staatsieportret is gepromoveerd en onder andere een muur van de Dokkumer raadszaal opluistert. De foto is genomen tijdens de koninklijke visite. 'Koningin Juliana was hier geweest bij de opening van de Lauwerszeewerken, maar dan praten we al snel over 1970.'

    Aan creativiteit en allerlei kunstvormen geen gebrek in dit deel van Friesland. Schrijvers, dichters, schilders, drukkers (Nico Douma) en vormgevers vinden hier inspiratie. Cazemier: 'Stilte, ruimte en duisternis zijn blijkbaar de juiste arbeidsomstandigheden. Maar om de kunstenaar Peter van Houten te citeren: kunst is negentig procent transpiratie, en tien procent inspiratie.' Discipline krijgen de meeste Friezen al bij de geboorte mee.

    Kunstliefhebber Cazemier prijst zich gelukkig met zoveel inspirerende burgers om zich heen. 'Neem Frank van Dijk, een heel bijzondere jongen. Veelzijdige vormgever en ook nog zakenman. Als geboren en getogen Dokkumer keerde hij terug vanuit Amsterdam en nam allerlei vooruitstrevende ideeën mee. Vorm en taal van het regionale bedrijfsleven heeft hij absoluut op een hoger plan gebracht. Hij komt met voorstellen en je denkt: niets meer aan doen. Hole-in-one.'

  • Kooyenga Group

    Pappa, loop toch niet zo snel!

    Neen, een kunstpaus kun je Romke Kooyenga moeilijk noemen.

    'Het is niet mijn wereld, ik zie het eenvoudig niet.' Nou ja, dat ene schilderij dat hij van Omroep Friesland kocht tijdens een actie voor de tsunami-slachtoffers, laat zich misschien een uitzondering noemen. 'Dat zit in een mooie lijst die past in het interieur. Dáármee heb ik wel een bepaalde emotie.'

    Als een mooie voetbalactie ook kunst is, valt het nog wel mee met deze 'cultuurbarbaar'. En nu je het zegt: zijn kantoor heeft niet de uitstraling van iemand bij wie goede smaak op de laatste plaats komt. Dat is het werk van vormgever Frank van Dijk, en niet te vergeten zijn eigen echtgenote. 'Die is wel weer goed in kleurstellingen. Ik ben thuis de acreatieve van ons twee.'

    Passie stopt hij voornamelijk in zijn werk, op zijn eigen wijze. 'Ik ben superpraktisch en concreet ingesteld. De twee miljoen debiteuren die ik tel in mijn bedrijf zijn lucht voor me, totdat ik de bankafschriften zie. Ik geloof bij wijze van spreken niet eens in een aspirientje. Waar de boer goedgehumeurd naar zijn koeien gaat, leeg ik fluitend de postbus. Dát vind ik leuk.'

    De Dokkumer kunstbarbaar is regelmatig te zien in het Amsterdamse Rijksmuseum, als chaperon van zijn twaalfjarige dochter die wél van kunst houdt. 'Ze moet me regelmatig tot de orde roepen: pappa, loop toch niet zo snel! Ik heb een schilderij wel bekeken na vijf minuten.'

    Eerlijk is eerlijk: Kooyenga voelt zich thuis in zijn nieuwe interieur. En de huisstijl die in de Kleine Oosterstraat is ontworpen, vindt hij ook perfect. Hij spreekt daarbij over zijn 'eigen papiertjes'.

  • Familie Spandaw

    Is het geen juweel?

    Eerlijk is eerlijk: niet alle exposities vonden ze even inspirerend bij de laatste Kunst-aan-huis-route, maar wat ze in Dokkum zagen in een verborgen straatje nabij het oude centrum overtrof al hun verwachtingen. 'De hele entourage verbaasde ons,' zeggen Klaartje en Willem Spandaw in koor. Eén werk in het bijzonder. Het was liefde op het eerste gezicht. Ze hebben het een naam gegeven die ze liefdevol uitspreken: schakende mannen in badhuis.

    De kleur groen, in vele variaties, overheerst. 'We waren meteen gegrepen door de expressie op de gezichten van de mannen.' De kunstenaar vertelde hen dat hij de foto had genomen in een Hongaars badhuis, in Boedapest om precies te zijn. 'Die is digitaal bewerkt,' vertelt Klaartje Spandaw alsof ze het over haar liefste kind heeft, 'de mannen schaken in bad. Kijk eens naar de achtergrond! Is het geen juweel?' Het hangt 'groots' boven de bank in een huiskamer - trots middelpunt in een interieur waar antiek smaakvol is gecombineerd met strakke meubelstukken.

    De nieuwe aanwinst had één groot bezwaar: het schilderij van Maya Wildevuur ('Een heel vrolijk klaprozenveld') dat de afgelopen zes jaar boven de bank had gehangen in Assen moest verhuizen naar de slaapkamer. Geen ontsnappen aan. 'Dat is altijd het probleem van nieuwe aankopen: oude voorwerpen waaraan je inmiddels ook verknocht bent geraakt, moeten plaatsmaken. Echt jammer.' Maar een stijlvolle kamer mag van het kunstminnende echtpaar niet op een overvolle museumzaal gaan lijken. Klaartje Spandaw, een geboren Amelandse (haar man komt uit Sneek) houdt - zo geeft ze ruimhartig toe - eigenlijk niet zo van veranderingen. Maar voor schakende mannen in een badhuis maakt ze graag een uitzondering. Die zijn voorlopig niet weg te slaan uit Assen.

  • Tandartspraktijk Velema

    Een pufje prettig

    Tandarts Bart Velema kijkt met gefronste wenkbrauwen naar een kleine oneffenheid op een deur van zijn wachtkamer en stelt de diagnose: 'Elke keer als ik dat zie, ontstaat er een minieme ergernis bij mij. Ons hoofd is één grote chemische fabriek waarbij allerlei stofjes vrijkomen. Die oneffenheid veroorzaakt bij mij een scheutje van een verkeerde stof.' Het gaat er in het leven om, doceert hij, zo vaak mogelijk je 'gelukscentrum' te prikkelen.

    Een prettige werkomgeving is daarbij een voor de hand liggende uitvalsbasis. En voor een man die al kunstaankopen deed in zijn studententijd ('Het betrof litho's van een bovenbuurman die me vaak slapeloze nachten bezorgde') betekent dat automatisch inspirerende wandversieringen. By Frank nam in één moeite door ook het hele interieur van zijn praktijk in Dokkum onder handen. 'Iedereen, personeel en patiënten, ervaart het als een heel harmonieuze omgeving. Na drie jaar verveel ik me nog geen moment.'

    Hoe gaat dat in de grote, boze buitenwereld? Zeg nou zelf, hoeveel gebouwen zijn er in Nederland waarvan putjescheppers en ministers in één oogopslag zeggen dat ze het mooi vinden? Veel te weinig, vindt Velema die zijn vragen zelf beantwoordt. Met uw welnemen. 'Weinig mensen hebben het gevoel voor esthetica in de vingers. Er zijn oneindig veel variabelen, en het gaat daarbij natuurlijk om de combinatie én de finesses.' Kijk eens naar de muur waarvandaan een engeltje schalks de omstanders, vaak enigszins nerveuze patiënten, beziet. Met veel gevoel voor relativeren. 'Ik val echt niet iedere keer in katzwijm, hoor,' zegt de tandarts, 'maar toch voel je even de harmonie, een "pufje prettig". Er zijn maar heel weinig mensen die in staat zijn dingen te maken waarvan je meteen vrolijk wordt. Alleen door er even naar te kijken.'

  • Rabobank

    Een nieuw gezicht

    In een speciaal hoekje van de Rabobank, vestiging Damwoude, hingen de schilderijen van een aantal oude Friese meesters bij elkaar. Niks mis mee, een harmonieus gezelschap. 'Maar als je streeft naar een moderne uitstraling moet je soms dingen durven vervangen,' zegt directeur Tjerk Soet onvervaard. Hij en Erik Nicolai hebben ook het kantoor in Dokkum een nieuw gezicht gegeven. Of liever, laten geven door de man die tekende voor de finishing touch.

    Ze waren snel verkocht, toen ze zich een voorstelling konden maken aan de hand van digitale voorbeelden. Ja, zo wilden ze het wel. De Rabobank - ook een belangrijke speler in de sportwereld - gaat graag met zijn tijd mee. Klanten moeten zich thuis voelen bij een bedrijf waarop ze financieel volledig vertrouwen. 'Meubilering en aankleding van de vertrekken,' vertelt Nicolai, 'vormen vaak het sluitstuk op het budget van bedrijven, terwijl ze juist voor een belangrijk deel je uitstraling bepalen.' Een pleidooi dus om wél de puntjes op de i te zetten.

    Beiden geven toe niet bepaald kunstgeschiedenis te hebben gestudeerd, maar nu ze met een vorm van binnenhuisarchitectuur worden geconfronteerd, kijken ze plotseling anders om zich heen. Kleurstelling, vorm en verbeelding zijn geen vreemde begrippen meer. Dat veel schilderijen door Chinese meesters zijn gemaakt, vinden ze eerder extra pikant dan een reden voor kritiek. Of zoals Soet zich uitdrukt: 'Daarover ga ik geen boom opzetten. Het vakmanschap straalt er in ieder geval vanaf.'

    Ze zijn bij de uiteindelijke keuze, zoals het echte Friezen betaamt, niet over één nacht ijs gegaan. Hier willen ze graag een tijd tegenaan kijken. 'En omdat deze kunst goed betaalbaar is, kun je de stukken vervangen als je te zijner tijd misschien een nóg dynamischer uitstraling wilt.'

  • Makelaardij Roos

    Kunst van het kind blijven

    Altijd op zoek naar het onvoorspelbare: in deze zes woorden laat het karakter van Remco van Dijk, 'tweelingbroer van', zich het beste vangen. De schoolbanken vond hij martelwerktuigen. En hij was in Dokkum de enige jongen op klassiek ballet om - ondanks bewezen talenten - ook weer van de ene op de andere dag te vertrekken en tuinarchitect te worden. Uiteindelijk, zo is zijn overtuiging, stuurt het lot je feilloos naar wat je bestemming moet zijn: succesvol makelaar en vader van drie kinderen. Wie had dat ooit kunnen denken?

    Hij blijft een kruidje-roer-mij-niet, dus met een gebruiksaanwijzing. Een zekere eenzaamheid hoort bij het ondernemerschap, uiteindelijk bepaal jij helemaal alleen wat wel en wat niet goed is voor een bedrijf. Het is de eenzaamheid van zijn jeugd, stelt hij vast, zonder dramatisch te willen doen. Kijk maar waar hij nu is uitgekomen, met heel veel dank aan een harmonieuze opvoeding. 'Terwijl ik vroeger niet eens wist wat bijvoorbeeld een aardlekschakelaar was, ben ik makelaar geworden.' Wie hem het beste begrijpt? Naast zijn vrouw Margreet is dat natuurlijk Frank, zijn tweelingbroer. 'Die twee weten precies wat ik bedoel.'

    Maar een beetje jaloers is hij wel op deze broer die twintig minuten ouder is. 'Bewondering is een beter woord. Hij kan vormgeven aan een gevoel. De inrichting van ons kantoor, mét bijpassende kunst, is in overleg met Frank tot stand gekomen. Die maakt onvoorspelbare dingen. En toch vinden de mensen het mooi.'

    Pas op, ze hebben het niet cadeau gekregen. 'We hebben er echt voor moeten knokken.' Remco van Dijk spiegelt zich graag aan zijn kinderen van wie er één hopelijk naar de toneelschool gaat. Zo creatief is die. 'Pablo Picasso heeft het ooit gezegd. Ieder kind is een kunstenaar. Het is de kunst om er een te blijven.'

    www.roosdokkum.nl

  • Meinema Verzekeren en Bankieren

    Hemelsblauw en goud: spannend imago verzekerd

    Zelden gaan de twee creatieve talenten hand in hand. Je bent óf van de verbeelding óf van de verwoording. Pieter Willem Meinema behoort tot de laatste categorie. Frank van Dijk bracht de fantasie in bij de verhuizing van zijn verzekeringskantoor ('En bankieren!') van Ternaard naar Dokkum. Eén en één is drie, want zo zegt Meinema, de juiste aankleding van een gebouw zorgt bijna automatisch voor de goede werksfeer.

    In een elfstedentochtstad ga je natuurlijk niet over één nacht ijs. Verzekeringen saai? Het was een schone taak om eens en voor altijd met dat vooroordeel af te rekenen. In het nieuwe logo overheersen de kleuren hemelsblauw en goud: spannend imago verzekerd. 'Je reikt elkaar ideeën aan. Dat kan ook, omdat je elkaar zo goed kent. Ik vertrouw graag blindelings op anderen. Uiteindelijk was er sprake van een heel vrije opdracht waarbij ook het interieur onder handen is genomen. Ik moet zeggen dat je nu kunt spreken van een even fleurig als passend geheel.'

    Dominant aanwezig is het schilderij waarin de hoofdrol wordt opgeëist door paarden van de Amelandse reddingsbrigade. Wapperende manen, onvervaarde kracht, gemeten in pk, en teugels die worden gevierd. Het kunstwerk straalt kracht uit en vrijheid, geaccentueerd door een surrealistische kleur. De 'blauwe paarden' passen goed bij het imago dat Meinema wil uitstralen: hier zijn krachten aan het werk waarop je kunt bouwen én de klanten hebben alle (keuze)vrijheid.

    Modern en antiek gaan hand in hand in het kantoorpand aan de Stationsweg. Een U-vormig bureau en aan de muur het symbool van vroeger vakmanschap. 'Het interieur moest strak zijn, eenvoudig en praktisch. Maar bovenal niet saai, want mijn werknemers kijken er immers de hele dag tegenaan.'

    www.meinemadokkum.nl

  • Accountants kantoor Smids en Schakel

    Concessies doen, ook een kunst

    Kunst en commercie vormen een relatie als water en vuur. De stelling is afkomstig van Sander Smids (accountantskantoor Smids en Schakel) en wordt in Leeuwarden met grote stelligheid geponeerd. Hij mag zichzelf vanwege zijn functie wel een Friese ervaringsdeskundige noemen. Kunstenaars - en bij architecten zie je hetzelfde volgens hem - hebben er grote moeite mee om concessies te doen. En zonder deze 'levenskunst' ga je in het bedrijfsleven bijna altijd onderuit.

    De kracht van Frank van Dijk, zegt Smids, is dat hij een goede smaak combineert met een gezonde koopmansgeest. 'Hij stelt zich de vragen: wat is de smaak van anderen? Wat vind ik er zelf van? En daarbij moet de kunst ook nog betaalbaar zijn.' Je kunt hem niet aan banden leggen, want hij is in de eerste plaats kunstenaar. 'En die heeft uitdagingen nodig. Toen hij vanuit de vormgeving begon met nieuwe projecten heb ik hem wel op het hart gedrukt het ene niet ten koste te laten gaan van het andere.'

    Trouw blijven aan jezelf zonder oogkleppen op - zo kun je zijn werkwijze ook benoemen. Smids: 'Ik vind de diversiteit in zijn werk heel aantrekkelijk. Hij heeft daarbij het vermogen om te maken wat veel mensen mooi vinden.' Zelf heeft hij ook in zijn huiskamer een kunstwerk van By Frank aan de muur. Het stilleven lijkt op de foto, en je moet wel kijken naar de weerspiegeling die het schilderij heeft. 'Het past uitstekend in ons interieur. Eigenlijk wilden we iets anders totdat hij ons digitaal liet zien wat dit schilderij deed.'

    Het is een kunst op zich: anderen overtuigen van je gelijk. Ieder weldenkend mens gaat overstag, 'als het maar kwaliteit heeft'.

  • Raadsma Ijzersterk

    IJzer in de genen

    Zijn directiekamer biedt een vorstelijk uitzicht op de rotonde die Damwoude verbindt met Dokkum. In de spits lijken het wel wereldsteden, zo druk is het er met auto's. Het gaat goed met de Friese economie. Hubert Raadsma wil dat wel weten met zijn splinternieuwe onderkomen aan de rand van de stad. Het spreekt wat hem betreft voor zich: bij dit aantrekkelijke panorama hoort een dynamisch interieur.

    Kunstwerken met een hamer als model - je moet er maar op komen. En boven de verkoopbalie Panorama Mesdag in het klein om je binnen buiten te wanen. Het eventuele wachten op je beurt wordt er vanzelf aangenamer door. IJzerspecialist en vormgever, beiden geboren in Dokkum, kennen elkaar al lang. Het was bijna vanzelfsprekend dat de laatste voor de eerste een 'ijzersterke' huisstijl ontwikkelde: van vormgeving tot interieurontwerp, het laatste in samenwerking met architect Johan Sijtsma. Raadsma IJzersterk is met drie vestigingen de grootste van Friesland, en wil dat ook blijven.

    Het is een eeuwenoud familiebedrijf dat dateert uit ten minste 1762. IJzer zit als het ware in de genen. Hubert Raadsma belandde desondanks pas via een ingewikkelde omweg in de directiekamer. Een opleiding aan de hotelvakschool bracht hem onder andere in Zwitserland, de Verenigde Staten en Amsterdam. Maar nu is hij thuis, terug van weggeweest. Kunst, fraaie aankleding, is voor hem vanzelfsprekend. Kolossale Afrikaanse (houten!) sloten springen in het oog, hij verzamelt ze. Vanuit de oude vestiging heeft hij zijn abstracte werken meegenomen van Dirk Hakse. Ze vormen een mooi contrast met de magisch realistische schilderijen van By Frank.

    Ja, ze denken in het westen wel eens dat er boerenpummels wonen in het noorden. Laat hem niet lachen! 'Alsof we op de Noordpool wonen.' Misschien kunnen de westerlingen inmiddels wel wat van hen leren.

  • Familie Kingma

    Muziek in Stilleven

    Gelokt door een artikel in de Leeuwarder Courant bezochten Paul en Wil Kingma tijdens de Kunst-aan-huis-route van 2005 de galerie in Dokkum. ‘We waren nieuwsgierig geworden door de bijzondere combinatie,' zegt Paul Kingma, ‘schilderijen, gemaakt aan de hand van foto's en dan nog wel in China. Betaalbare kunst - dat wilden we wel eens met eigen ogen aanschouwen.'

    Ze zochten ‘iets bijzonders' voor in de huiskamer van hun nieuwe woning in Leeuwarden. Het nieuwe pronkjuweel moest als het ware van de muur ‘knallen' en dan natuurlijk vanaf een opvallende plaats. Paul en Wil Kingma noemen zich in de laatste plaats kunstkenners, maar eenmaal over de streep in de Dokkumer galerie waren ze snel verkocht. ‘Ik mag wel zeggen dat onze verwachtingen werden overtroffen.'

    De vraag was alleen, welk schilderij zou meegaan naar Leeuwarden: ‘de koeien', zoals Paul Kingma een van zijn favoriete schilderijen benoemt, of het stilleven met de bijzondere lichtinval. ‘Ik dacht eerst dat het licht vanbuiten kwam, maar dat hoorde toch echt op het schilderij thuis.' Ze kozen voor de laatste optie, niet zonder een vreedzame woordenwisseling. ‘Mijn vrouw gaf aanvankelijk de voorkeur aan de koeien. Maar als je alle dagen tegen die grote koppen moet aankijken, zou dat - vreesde ik - op den duur gaan vervelen.'

    Ze zijn beiden bijzonder tevreden met hun aanwinst en de mysterieuze belichting ervan. ‘Het is een verrekte goed, pakkend schilderij.' Dat het is geschilderd door Chinese kunstenaars vindt Paul Kingma geen probleem. ‘Ik vergelijk het met de componist van een muziekstuk en de uitvoerende musicus. Het zijn allebei kunstenaars.'

  • Jacques Dancona

    Even los van de grond

    Scheidsrechter, jurylid, gespreksleider, journalist, criticus, tv-persoonlijkheid. Jacques d'Ancona is het allemaal geweest of is het nog steeds. Op de allereerste plaats is hij zichzelf: als de dood voor platgetreden clichés. Wie bij het noemen van de plaatsnaam Dokkum vooral denkt aan de moord op Bonifatius kan rekenen op zijn welverdiende hoon in de vorm van verbale slaag. 'Laten we proberen de attitude van een vogel aan te nemen. Even los van de grond komen, even zweven. Zou dat mogelijk zijn?'

    Hij hecht aan vormgeving, als voorzitter van een tv-panel maar ook als criticus. Joop van den Ende heeft het hem geleerd. 'Dat is de man van de drie B's: Bevlogenheid, Bezetenheid en Belangstelling voor mensen. Hij had snel door dat ik me niets aantrok van autoriteiten en altijd de waarheid sprak, mijn waarheid. Joop zei: pis het niet kapot, gooi er geen azijnzuur overheen, maar wees wel kritisch. Niets is gemakkelijker als recensent om iets of iemand met de grond gelijk te maken. Ik ben altijd op zoek naar het geheim van een kunstenaar zonder de o zo platte vraag te stellen wat het geheim is. Maar ik wil wel graag de essentie van een werk kennen, de ziel blootleggen.'

    Bij kunst, zegt D'Ancona, moet autonomie vooropstaan. Je moet getroffen worden door de bliksem, zonder daarbij het loodje te leggen. Geen vooroordelen en ook niet denken dat bijzonder altijd goed is, 'want bijzonder kan ook bijzonder slecht zijn'. Vanzelfsprekend letten op de vormgeving, hoe breng je (beeldende) kunst of theater het best in beeld? Bij theaterprijzen staat altijd de solist in de schijnwerpers. D'Ancona heeft onder andere gepleit voor een prijs voor de beste vormgeving bij musicals. Het draait om vormgeving in een leven waar de kleur grijs een bijrol heeft.

  • Nicolai & Tabak

    .

Press

  • Shaped by Colors
  • Huilende Jongetje biedt troost in bange tijden
  • Winnaar Royaltykenner
  • Portret Koningin Beatrix door By Frank valt in de smaak bij Koninklijk Huis
  • In de ban van het jongetje met de traan
  • Kunstenares Ans Markus en vormgever By Frank vertellen met passie over hun Oranje-portretten
  • Leeuwarder Courant: Chinezen schilderen toppers Dokkumer museum
  • Fries Journaal: Kunst die kunstig is gemaakt
  • Nederlands Dagblad: Twijfels bij Dokkums grote meester
  • Admiraliteitshuis verkoopt topstukken in olieverf
  • Ameland: Internationale kunstmanifestatie
  • Feestelijke opening: Kantoor Kooyenga Groep Dokkum
  • The Gallery: Donkersloot
  • By Frank: in museum voor communicatie Den Haag
  • China: gouden eeuw herleeft
  • Beatrix: portret toegevoegd aan koninklijk huis
  • Fries journaal: grafische kunst
  • Noorderlicht: museumpresentatie
  • Shaped by Colors

    Industrieel restmateriaal als basis voor de ontwerpen van ‘Shaped by colors’. Intrigerend is de vraag wat het eindresultaat van de uitsparingen zouden kunnen zijn geweest. Veelal als toepassing in de super yachting- en medische industrie. Materialen zijn aluminium en rvs plaat.

    Het effect van de achtergrond tegen de industriële platen is verrassend. Kleureffecten binnen dit tweedimensionale ontwerp laat kleuren naar voren komen op een donkere achtergrond en tegen een lichte achtergrond naar achteren wijken. De verschillende helderheid niveaus van de achtergrond veroorzaakt een omkering in de mate waarin de objecten naar voren lijken te komen. Kleur is bepalend voor de vorm.

    Kleur zou niet altijd de ‘finishing touch’ in het ontwerpproces moeten zijn. Vorm zou in interactie met kleur moeten worden ontworpen omdat dit invloed op elkaar heeft. Kleur is bepalend hoe een vorm wordt ervaren. ‘Het is onmogelijk... Om vorm te zien zonder kleur’: Samuel Bailey (1855). 

    Door: Hugo de Bruijne/ Nederlands Dagblad

    Je wordt beweeglijk van het werk van Byfrank. Je loopt op en neer om te kijken wat het was en wat Van Dijk ervan gemaakt heeft. En dat doe je om te onderzoeken of hij misschien toch iets wil meegeven.

    Is het werkelijk kunst is wat wij aanschouwen. Dat zijn rare kwesties, omdat het antwoord van geen betekenis is. Hooguit voor wie zich met de vraagsteller heeft verschanst in een zijzaal van het leven. Gelukkig doet kunstenaar Frank van Dijk er niet moeilijk over. Kunst of niet, hij maakt wat mensen mooi vinden en kan dat zo goed dat hij erom geprezen en ervoor betaald wordt. Even voor wie niet houdt van argumenten: Van Dijk maakte een breed gewaardeerd en veelvuldig opgehangen portret van koningin Beatrix.

  • Huilende Jongetje biedt troost in bange tijden

    ,,De behoefte aan huiselijke gezelligheid is terug, de tijd van de hele strakke inrichting is voorbij'', aldus Adjiedj Bakas, één van de meest toonaangevende trendwatchers van Nederland: ,,Met het oog op een onzekere toekomst hebben de mensen thuis nu meer behoefte aan gezelligheid en troost''. Bakas denkt dat het collectieve beeld van het Huilende Jongetje als huischerubijntje binnen deze trend op een meer eigentijdse manier terug zou kunnen keren in het interieur.

    Het Huilende Jongetje met de Blauwe Sjaal is een portret van de Italiaan Bruno Amadio. Als reproductie werd de afbeelding in de jaren zeventig wereldwijd zo algemeen in interieurs aangetroffen dat het een collectief icoon is geworden. ,,Wel alleen in de christelijke wereld'', merkt Bakas op in de film Waarom Huilt dat Jongetje Toch? van de Leidse filmmaker Michiel Keller. Naast interesse van de VPRO, heeft ook Museum Booijmans van Beuningen intenties om de film te tonen, waarbij het Rotterdamse museum overweegt een tentoonstelling in te richten over het portret van het Huilende Jongetje en andere soortgelijke volkskunstplaten, zoals het Zigeunermeisje en het Paardenlandschap. Naast de origineel vervaardigde schilderijen is er ook met de Nederlandse kunstenaar Frank van Dijk contact gelegd om kunstwerken uit zijn serie Hollands Verdriet in de thema-expositie op mogen te nemen.

    ,,De landschappen uit de Gouden Eeuw komen ook terug'', aldus Bakas: ,,Maar dan op een meer campy manier. De wijze waarop Frank van Dijk portretten als het Huilende Jongetje hernieuwd heeft vormgegeven in handvervaardigde olieverfschilderijen is gewaagd, en bovendien ontdaan van de truttigheid zoals we de beelden kennen.'' Van Dijk heeft de bekende afbeeldingen geplaatst in een meegeschilderde driedimensionale context met lijst en behang. In sommige gevallen worden de volksplaten zelfs getoond in een museale setting, inclusief toeschouwer.''

    Cherubijntje

    Bakas is van mening dat het Huilende Jongetje eeuwigheidswaarde heeft. Volgens de vooraanstaande trendwatcher is er altijd markt voor melancholie geweest, tenminste binnen de christelijke cultuur. Bakas: ,,Binnen andere geloofsculturen zijn deze afbeeldingen niet populair geworden.'' Bakas vergelijkt het portret van het huilende jongetje met de cherubijntjes uit de Renaissance. ,,De tijd waarin het portret massaal werd opgehangen, was in de tijd van de secularisatie. In plaats van het altaar in de kerk fungeerde het portret als een soort huischerubijntje. Bovendien heeft het portret iets van hoop in zich. In de jaren zeventig was men bang; het was de tijd van de Koude Oorlog. Ook nu blijkt dat de mensen bang zijn voor de toekomst. Met de behoefte aan huiselijke geborgenheid, en tevens de terugkeer van kleur in het interieur, is er opnieuw plaats voor een herwaardering van het Huilende Jongetje. Met name op de manier waarop Frank van Dijk deze heeft vormgegeven.''

    Adjiedj Bakas in dertig landen

    Adjiedj Bakas behoort tot de Top-5 trendwatchers van Nederland. Bakas adviseert vele bedrijven en wordt met zijn optimistische visie beschouwd als een grote bron van inspiratie in deze turbulente tijden. Zijn bekende motto is: 'Tegenwind zorgt ervoor dat een vlieger omhoog komt'. Hij is schrijver van diverse megabestsellers die wereldwijd in vele tientallen zijn uitgegeven, waaronder in Hong Kong, Israël, Griekenland, Frankrijk, Nieuw Zeeland, Kenia en Irak. Door het trendmagazine en trendplatform Second Sight is Bakas verkozen tot Trendwatcher of the Year 2009.

    Tekst: Hendrik Jan Tjoelke

  • Winnaar Royaltykenner

    De winnaar van 'de grootste royaltykenner van Nederland' heeft een bijzonder portret van Koningin Beatrix gewonnen, gemaakt door By Frank.

    Het portret van Koningin Beatrix door By Frank (Frank van Dijk) is vervaardigd in een gelimiteerde oplage van honderd exemplaren, elk genummerd en gesigneerd. Nummer 1 is inmiddels opgenomen in het Koninklijk Huisarchief. Nummer 70 wordt u als prijswinnaar aangeboden.

    De grootste royaltykenner van Nederland

    Aan de hand van de mooiste royaltymomenten presenteren Jeroen Snel en Bert van Leeuwen een spannende quizshow. Zes voorrondes werken toe naar een grote live finaleshow op Koninginnedag. 

    Prinses Máxima, prins Willem-Alexander en koningin Beatrix; de leden van ons Koninklijk Huis zijn razend populair. Van het verre verleden, het protocol, de huwelijken, tot aan de meest actuele gebeurtenissen; niets ontgaat de echte royaltyliefhebber. Veel mensen zijn zelfs zo geïnteresseerd dat zij eigenlijk net zo deskundig zijn als de professionele royaltyexperts. Tijd dus om te ontdekken wie écht de grootste royaltykenner van Nederland is!

    Gedurende zes afleveringen strijden kenners van het Koninklijk Huis om een plekje in de grote finale op 30 april, waarin ze het opnemen tegen bekende royaltydeskundigen. Royaltywatcher Jeroen Snel en quizmaster Bert van Leeuwen presenteren samen het programma.

    Bezoek de website van Royaltykenner

  • Portret Koningin Beatrix door By Frank valt in de smaak bij Koninklijk Huis

    Sinds haar inhuldiging in 1980 hebben diverse kunstenaars Koningin Beatrix als staatshoofd geportretteerd. Eén van de portretten die bij het Koninklijk Huis in de smaak viel is de zeer recente kunstafbeelding door By Frank, waarschijnlijk het enige met instemming van de Rijksvoorlichtingsdienst vervaardigde portret dat momenteel als origineel kunstwerk te koop is.

    Het portret van Koningin Beatrix door By Frank wordt vervaardigd in een gelimiteerde oplage van honderd exemplaren, elk genummerd en gesigneerd. Nummer 1 is inmiddels opgenomen in het Koninklijk Huisarchief. Namens de Koningin schreef Algemeen Secretaris van Hare Majesteit de Koningin mr. Henk van der Zwan een dankbrief voor het 'fraaie kunstwerk':

    "Het portret vormt een treffende gelijkenis van de Vorstin, tot stand gebracht met de gebruikmaking van een niet alledaagse combinatie van technieken en vormt een mooie en eigentijdse aanvulling van de portretgalerij".

    Het portret door By Frank biedt gezien de beperkte oplage een unieke gelegenheid om een echt kunstwerk van de vorstin aan te schaffen, dat de goedkeuring van het Koninklijk Huis draagt.

    Het kunstwerk is te bezichtigen en verkrijgbaar via Drukkerij Douma Dokkum, telefoonnummer 0519-292374 en via By Frank, telefoonnummer 0519-297121 en internet www.byfrank.com. De prijs voor het exclusieve portret bedraagt 1.190 euro, inclusief lijst en BTW.

  • In de ban van het jongetje met de traan

    DOKKUM - "Als kunst stelt het niets voor, maar het is wel een stuk cultuurgoed. Het maakt deel uit van ons collectief geheugen,'' zegt de Dokkumer ontwerper Frank van Dijk. Sinds kort is hij helemaal in de ban van het roemruchte schilderij van het jongetje met de traan. Hij probeert achter het verhaal van het schilderij te komen en heeft net een serie kunstwerken gemaakt waarin het huilende jongetje centraal staat. "Hollands Verdriet'', heeft hij die werken gedoopt. Ze zijn in het atelier van Van Dijk te zien tijdens de Kunst aan Huis Route Lauwersland die in de weekeinden van 8 en 9 en 15 en 16 maart plaats vindt.

    Met die naam zit hij eigenlijk fout weet Van Dijk nu. "Ik dacht eerst dat het iets typisch Nederlands was, maar die schilderijen zijn echt wereldwijd verkocht. Vooral in de jaren zeventig. En iedereen kent ze. Bij oudere mensen of in kleine Indisch Chinese restaurantjes zie je ze nog wel eens hangen. Op rommelmarkten en in kringloopwinkels kom je ze tegen voor een paar euro.''

    Het huilende jongetje is een typisch voorbeeld van massakunst, een plaatje dat bij grote aantallen mensen een gevoelige snaar raakte. "Als een kunstenaar nu met zoiets zou komen zou hij het niet kwijt raken, maar hiervan zijn er toen miljoenen verkocht.''

    Niet alleen het jongetje met de traan was populair, er zijn meer van dat soort schilderijen die het net zo goed deden. De talloze zigeunerinnen bijvoorbeeld en het portret van de man met de pijp en de zuidwester, in Nederland bekend als Dorus Rijkers. De laatste was ook als borduurpakket ooit mateloos populair. Het hertje van Van Meegeren is in feite het vroegste Nederlandse voorbeeld van massakunst.

    Naar de reden van die populariteit kan Van Dijk slechts gissen. Het is misschien het supersentimentele dat de mensen aanspreekt. "Sommigen praten zelfs met hun jongetje,'' weet hij. De enorme bekendheid intrigeert hem echter in hoge mate. "Als je als ondernemer een beeldmerk in de markt zet ben je miljoenen kwijt om het zo bekend te maken als deze schilderijen. In feite zijn deze schilderijen ook een soort merk.''

    Via internet is Frank van Dijk er inmiddels achter gekomen dat de maker van het jongetje de Italiaanse schilder Bruno Amadio is geweest. De landschappen die hij onder zijn eigen naam schilderde verkochten zo slecht dat hij besloot het over een andere boeg te gooien. En zo schilderde hij in de jaren veertig zijn eerste huilende jongetje, een thema waar hij later nog vele malen op zou variëren.

    Model voor het schilderij was waarschijnlijk een Spaans weesjongetje dat bij een brand zijn ouders had verloren en dat door Amadio was geadopteerd. Zelf geneerde hij zich zo voor dit soort werk dat hij ze schilderde onder de schuilnaam Bragolin.

    Op de vraag hoe het werk van Amadio in reproductievorm zo'n grote verspreiding kon krijgen hoopt Frank van Dijk binnenkort antwoord te krijgen. Hij heeft contact gelegd met de Leidse filmmaker Michiel Keller die al enkele jaren werkt aan een documentaire over Amadio. Samen met Keller vertrekt Van Dijk binnenkort naar Venetië waar nog nazaten van de schilder leven. Die kunnen misschien ook vertellen waarom het jongetje eigenlijk huilt. Want ook dat weet niemand.

    Het jongetje, de zigeunerinnen en Dorus Rijkers zijn de hoofdpersonen op de schilderijen die Van Dijk tijdens de kunstroute laat zien. Hij fotografeerde ze in de zwaar vergulde plastic lijsten waarin ze vroeger verkocht werden. "Fouter kun je ze niet maken,'' vindt hij. In de computer monteerde hij er een ouderwets stijlbehangetje achter. Het eindresultaat liet hij in China naschilderen.

    Dat resulteerde in een serie schilderijen met een dubbele bodem. Het zijn schilderijen van schilderijen geworden, waarvan de lijsten je tegemoet springen. Ze wekken een beetje de indruk alsof het jongetje een kostbaar museumstuk is, alsof kitsch alsnog kunst is geworden.

    Tekst: Sytse Singelsma, Leeuwarder Courant
    Foto: Niels Westra

  • Kunstenares Ans Markus en vormgever By Frank vertellen met passie over hun Oranje-portretten

    Door Marc van der Linde
    Weekend Royalty

    'Vanaf het moment dat ik werd uitgenodigd om bij de Koningin op bezoek te gaan, was ik behoorlijk van slag. Het was bijna niet voor te stellen dat ik de vrouw die ik altijd vanaf foto's had geportretteerd eindelijk in levenden lijve zou zie,' Vertelt Ans Markus. Zij blikt terug op de unieke poseersessie van Hare Majesteit in 1996 op Paleis Huis ten Bosch.

    Het was een toevallige samenloop van omstandigheden, dat ik daarbij aanwezig mocht zijn,' vertelt Ans zittend aan haar keukentafel. De bovenste etage van het grote pakhuis op het Prinseneiland in Amsterdam is ingericht als atelier en in dezelfde ruimte vindt zich ook haar woonkeuken en living. Langs de muren staan immense werken, overal staan champagnekoelers volgepropt met kwasten en het ruikt er naar een mengeling van verf en peut.

    'De toenmalige burgemeester van Tilburg, Gerrit Brokx, vroeg me om een staatsieportret van koningin Beatrix te schilderen, bestemd voor de raadzaal. Tot die tijd had ik de Koningin van foto's geschilderd, die ik zelf mocht uitzoeken in het archief van de RVD. Het toeval wilde dat de Koningin het precies in die periode tijd vond voor een opvolger van het officiële staatsieportret dat Marte Röling in 1982 maakte. Kunstenares Carla Rodenberg en kunstenaar Sam Drukker werden uitgenodigd als kanshebber om het nieuwe staatsieportret te schilderen.' De vorstin zou speciaal voor hen tweeënhalf uur model zitten. 'Gerrit Brokx zorgde ervoor dat ik daar ook bij mocht zijn, zodat ik daar schetsen kon maken voor het portret dat bestemd was voor de Tilburgse raadzaal.'

    Slapeloze nacht

    Ans deed de nacht voorafgaand aan de poseersessie geen oog dicht. Haar man Wybe zette 'voor de deur' van Paleis Huis ten Bosch af. 'Er lag een brede rode loper, maar ik dacht: het is vast niet de bedoeling dat ik daar overheen loop. Dus ik liep voorzichtig langs het randje náást de loper naar boven,' vertelt de kunstenares en zij herinnert zich nog heel goed hoe zenuwachtig zij was. Tijdens het drinken van een kopie thee volgde een kleine instructie door het paleispersoneel. De kunstenaars mochten de Koningin met 'Majesteit' of 'mevrouw' aanspreken. En de Koningin liet via het personeel weten dat de kunstenaars zich vooral vrij moesten voelen om elke kant van haar gezicht te bestuderen, haar te fotograferen en haar te vragen of zij een bepaalde pose wilde aannemen.

    Op het moment dat de Koningin de ruimte binnenkwam en haar de hand schudde, werd Ans op slag heel onzeker. Heel subtiel, maar toch bemerkt door Ans, nam de Koningin haar van top tot teen in zich op. 'Ik dacht gelijk: ik heb de verkeerde kleding aan, had ik voor deze ene keer niet eens iets anders dan zwart moeten dragen, had ik andere schoenen aan moeten trekken?'

    Maar de Koningin was uiterst vriendelijk en nadat er wat gebabbeld was over kunst en tuinarchitectuur was het ijs snel gebroken. Beatrix nam plaats op een stoel op een verhoging en de kunstenaars konden aan de slag.
    'De lichtinval in de ruimte was perfect, ik zal geknield op de paleisvloer, dat vond ik een mooi perspectief van waaruit ik haar kon schetsen. Eindelijk kon ik de exacte kleur van haar grijs-blauwe ogen definiëren, de haarinplant en de structuur van haar, overigens heel blanke en tikkeltje droge, huid bestuderen.' De Koningin was een voorbeeldig model. Ze bleef afgezien van een korte theepauze ruim twee uur doodstil op een stoel zitten.

    De Koningin droeg in die tijd van die enorme schoudervullingen, een doorn in het oog van Ans Markus. 'Op een bepaald moment vroeg ik: "Majesteit, wilt u even deze kant opkijken?" Ze reageerde direct en keek me van opzij aan. Zo had ik haar en profil zonder die vierkante schouders zo prominent in beeld, daar heb ik deze foto van gemaakt.' Ans laat een foto zien van een ontspannen in de lens kijkende Beatrix. Precies de pose van het grote portret dat de kunstenares van haar maakte. Het doek is het grootste dat ooit van de Koningin gemaakt is, maar liefst twee meter hoog en één meter dertig breed.

    Ineens kwam de Prins Claus binnen

    Behalve wat poseerverzoeken aan de Koningin werd er tijdens de sessie geen woord gesproken. De enig verrassende onderbreking kwam toen plotseling de deuren boven aan de trap openzwaaiden en prins Claus al gefotograferend naar beneden liep.

    Ik vergeet nooit meer hoe liefdevol de Koningin toen naar hem opkeek,' herinnert Ans zich. 'Hij liep toen al wat wankel en hij haalde nogal acrobatische toeren uit om ons vanaf die hoogte te kieken. Ik dacht toen wel even: o jee, als dat maar goed gaat.' Ans heeft die middag als in een roes ervaren en koestert die bijeenkomst als heel dierbaar.

    Zij maakte nadien een serie portretten van Beatrix, op die zo typische Markus-manier. Zonder versierselen schildert zij een vrouw, die toevallig ook nog eens onze Koningin is. Haar eigen favoriet is het schilderij dat zij maakte aan de hand van een foto die werd gemaakt toen Beatrix op staatsbezoek was in Japan. De vorstin is in het wit gekleed en heeft haar ogen gesloten. 'Kijken met je hart' noemt Ans Markus die pose. 'Het intrigeert me wel, wat houdt haar bezig op dat moment. Zij moet zich ongetwijfeld vaak eenzaam voelen. Ze zal Claus van wie ze zo zielsveel hield ook heel erg missen. Daarom genoot ik zo van die foto op haar verjaardag met die hele trits kleinkinderen om haar heen, ik gun haar dat zo.'
    Ook onze toekomstige Koningin boeit de kunstenares. In haar atelier hangt een schitterend portret van prinses Máxima. Ans: 'Ik vind haar heel mooi, vooral door die prachtig sprekende donkere ogen. Ze is heel expressief, haar gezicht verandert iedere minuut. Toch vind ik het juist een uitdaging om die andere, wat stillere kant van haar te laten zien.'

    Van Ans' atelier in Amsterdam reizen we naar hartje Dokkum. Daar werkt en woont vormgever Frank van Dijk, werkende onder de naam By Frank. Ook hij maakte een bijzonder portret van onze Vorstin. Koningin Beatrix bracht in 2004 een bezoek aan het pittoreske Friese stadje. Voor de Dokkumers werd ter gelegenheid hiervan een boekje uitgegeven en Frank werd gevraagd de omslag te ontwerpen. Dat zijn werk het meest recente officieel door de Koningin persoonlijk goedgekeurde werk zou worden, had hij nooit durven dromen.

    Frank maakte tijdens haar bezoek een foto om die vervolgens grafisch te bewerken. Het portret is gedrukt in zilver en goud en vervolgens met de hand afgewerkt. De oranje motieven op de hoed en jurk zijn geschilderd. Het parelcollier is in reliëf gedrukt en ingeschilderd met parellak. 'Als je dicht bij het portret staat, zie je het gezicht van Beatrix nauwelijks. Kijk je van een afstandje, dan zie je ineens haar ogen en haar glimlach,' legt Frank uit. 'Het symbolisch eigenlijk, want zij bewaart zelf ook graag die afstand.'

    Geheimzinnig

    'Ik vond het een leuke idee om één exemplaar uit te vergroten en cadeau te doen aan onze burgemeester Bilker,' vertelt de Dokkumer. 'Hij schonk het vervolgens aan de Koningin. Ik wist daar helemaal niks van, tot ik een brief kreeg van de algemeen secretaris van de Koningin mr. Van der Zwan, waarin stond dat Hare Majesteit mijn werk fraai en treffend vond en het een mooie aanvulling was voor de portretgalerij van het Koninklijk Huisarchief.' Frank was natuurlijk heel blij met deze erkenning. In zijn enthousiasme stuurde hij een briefje terug dat hij toch wel erg benieuwd was naar die galerij en wanneer hij langs mocht komen om die eens te bekijken. 'Want hangen die goedgekeurde schilderijen in Paleis ten Bosch aan de muur? Of worden ze bij wijze van spreken op alfabet ergens in een kelder bewaard?' wilde de Dokkumer graag weten. 'Helaas kreeg ik geen respons, jammer dat daar dan weer zo geheimzinnig over wordt gedaan.

    Het portret van By Frank was ook te zien op de tentoonstelling Beatrix, ons gezicht ter ere van haar 25-jarig regeringsjubileum. 'Op deze tentoonstelling hingen ook werken die niet waren goedgekeurd door de Koningin. En op welke criteria die worden afgekeurd is ook zoiets waarover je nooit iets hoort. Ik denk dat het vooral met die persoonlijke smaak van Beatrix te maken heeft. Ik heb horen fluisteren dat ze er ook niet dol op is als in een kunstwerk ieder rimpeltje waarheidsgetrouw wordt vastgelegd, en gelijk heeft ze.'

  • Leeuwarder Courant: Chinezen schilderen toppers Dokkumer museum

    DOKKUM - Is het kunst of niet? Daar kun je volgens Frank van Dijk uit Dokkum een boom over opzetten. Voor Het Admiraliteitshuis maakte hij een tentoonstelling van schilderijen waarop de topstukken van het Dokkumer museum staan afgebeeld. Het opmerkelijke is dat hij de schilderijen niet zelf gemaakt heeft. Dat deden anonieme schilders voor hem in de Chinese provincie Fushian.

    Toch beschouwt Van Dijk de schilderijen wel degelijk als eigen werk. Ze zijn per slot van rekening gemaakt naar foto's die hij gemaakt heeft van de objecten uit de verzameling van het museum. Schalen van majolica, zilveren avondmaalsbekers, theebussen en -potten, Jacobakannetjes en antiek bestek combineerde hij met bloemen en fruit en zette dat op de foto. Die werden vervolgens in China exact nageschilderd.

    Of dat nou kunst oplevert is natuurlijk de vraag. Het antwoord hangt er volgens Frank van Dijk van af hoe je zelf tegen kunst aankijkt. ,,Je hebt mensen die kunst kopen omdat er een grote naam onder staat. Ze zien het als een investering, die misschien nog wel eens geld op kan leveren, ook al vinden ze het werk zelf misschien niet zo bijzonder. Je hebt ook mensen die gewoon iets aan de muur willen dat ze mooi vinden, puur als decoratie. Dan heb je met deze Chinese schilderijen voor weinig geld iets kwalitatief heel goeds in handen.''

    Ihno Dragt, directeur van Het Admiraliteitshuis ziet de schilderijen als een eigentijdse variant op het 'Commande de Chine'. In de zeventiende en achttiende eeuw stuurden Europese opdrachtgevers plaatjes naar China die op porselein geschilderd moesten worden. De Chinezen penseelden dan braaf zadeldaktorentjes en molentjes op hun porselein voor de Nederlandse markt.

    Zo braaf zijn ze nog steeds. Dat leidde tot een curieus geval op de tentoonstelling in Dokkum. Bij het digitaal bewerken van een foto van avondmaalbekers spiegelde Van Dijk de voorstelling per ongeluk in zijn computer. En zo hangt er nu een schilderij op de tentoonstelling waarop de tekst op de beker van achter naar voor gelezen moet worden. ,,Ze kunnen het natuurlijk niet lezen, voor hen is het gewoon een decoratie.''

    ,,Geen enkele architect bouwt eigenhandig zijn ontwerpen en meubelontwerpers laten hun tekeningen ook door anderen uitvoeren,'' zegt museumdirecteur Dragt. ,,Maar van een schilder wordt wel verwacht dat hij zijn ontwerpen eigenhandig uitvoert, terwijl dat vroeger helemaal niet vanzelfsprekend was. Vaak werd dat door leerlingen gedaan. Nu kun je dat schilderen uitbesteden. De geschiedenis herhaalt zich gewoon,'' vult Van Dijk aan. ,,Noem het maar 'conceptuele kunst'. Jij hebt het bedacht en anderen hebben het uitgevoerd,'' concludeert Dragt.

    De Chinses schilderijen van Frank van Dijk worden tot en met 19 augustus onder de titel 'Haal het museum in huis' geëxposeerd in het Admiraliteitshuis. Vanmiddag om vijf wordt de tentoonstelling geopend door Jacques d' Ancona.

    Door: Sytse Singelsma, Leeuwarder Courant

  • Fries Journaal: Kunst die kunstig is gemaakt

    Door: Albert van Keimpema, Fries Journaal

    DOKKUM - Dat veel consumptieartikelen het label Made in China dragen is alom bekend. Maar dat ook hedendaagse grafische kunst gemaakt wordt in een van de grootste economieŒn van de wereld is vrij uniek. Frank van Dijk, vormgever en kunstenaar uit Dokkum, ontdekte een aantal jaren geleden dat Chinezen over een uitstekende schildertechniek beschikken. Zijn composities worden in China tot in detail op het doek gezet, zodat een echte By Frank (zijn werknaam) van hoge kwaliteit en toch betaalbaar is. Onlangs werd in het Admiraliteitshuis in Dokkum zijn verkooptentoonstelling Haal het museum in Huis geopend door Jacques d¹Ancona.

    Het Admiraliteitshuis biedt een beeld van de historie en cultuur van Noord-Oost Friesland. Voor deze expositie heeft Frank van Dijk topstukken uit de collectie van het museum, zoals Fries zilver en keramiek, vereeuwigd in olieverf. Hijzelf dus niet, maar geschoolde schilders in Peking. Frank van Dijk fotografeert zijn eigen ontworpen composities en bewerkt deze vervolgens op de computer tot het werk dat hij voor ogen heeft, altijd terzijde gestaan door zijn charmante partner, styliste Miranda Hoogstra. In China ontvangen de schilders de afbeelding en weten deze vervolgens haarfijn tot in detail te schilderen. Zo bespaart Frank van Dijk kostbare tijd.

    De tentoonstelling laat een aantal bijzonder gestileerde stillevens zien. Frank van Dijk is een originele vormgever met gevoel voor zaken en abstractie. Gerenommeerde bedrijven (Dokkum is een van de meest befaamde winkelsteden in Nederland) behoren tot zijn klantenkring en burgemeester Roel Cazemier van Dokkum roemde tijdens zijn toespraak de bijdrage die Frank van Dijk levert aan de uitstraling van de lokale middenstand en daarmee aan de allure van de historische stad Dokkum. Het door Frank van Dijk gemaakte portret van de koningin, die Dokkum enkele jaren geleden bezocht, heeft inmiddels een prominente plaats gekregen op diverse locaties. Burgemeester Wim Deetman van Den Haag heeft een exemplaar op zijn werkkamer en de vorstin zelf bezit ook een portret By Frank. Frank van Dijk verovert dus langzaam maar zeker de rest van Nederland en wie weet trekt zijn werk eveneens belangstelling over de nationale grenzen heen. Om zijn werk goed onder de aandacht te brengen is er een boekwerkje gemaakt waarin eigenaren van zijn kunstwerken aan het woord komen over De kunst van vormgeving By Frank. Als abonnee van het Fries Journaal ontvangt u tevens een exemplaar. Frank van Dijk verstaat namelijk ook de kunst van het verkopen. Terecht, want werk, zeker de kunst, moet worden uitgedragen.

  • Nederlands Dagblad: Twijfels bij Dokkums grote meester

    Haal het museum in huis - Topstukken in olieverf vereeuwigd

    Verkooptentoonstelling. Museum het Admiraliteitshuis, Diepswal 27 in Dokkum. T/m 19 augustus. Di. t/m za. 13-17 u. Toegang volw. 2,50 euro, kinderen 1,25 euro

    Door: Hugo de Bruijne

    Je wordt beweeglijk van het werk van Frank van Dijk in de bovenzaal van Het Admiraliteitshuis in Dokkum. Op zijn schilderijen staan, zweven of liggen eeuwenoude voorwerpen als theepotjes, aardewerk en avondmaalsbekers. Diezelfde voorwerpen staan een krakende houten trap lager 'live' in vitrines in een andere zaal van het museum. Originele vondsten uit de regio. Je loopt op en neer om te kijken wat het was en wat Van Dijk ervan gemaakt heeft. En dat doe je om te onderzoeken of hij misschien toch iets wil meegeven.

    Sommige museumbezoekers gaan voor een schilderij staan, pulken wat aan hun harige moedervlek, en buigen zich over de vraag of het werkelijk kunst is wat zij aanschouwen. Dat zijn rare kwesties, omdat het antwoord van geen betekenis is. Hooguit voor wie zich met de vraagsteller heeft verschanst in een zijzaal van het leven. Gelukkig doet kunstenaar Frank van Dijk er niet moeilijk over. Kunst of niet, hij maakt wat mensen mooi vinden en kan dat zo goed dat hij erom geprezen en ervoor betaald wordt. Even voor wie niet houdt van argumenten: Van Dijk maakte een breed gewaardeerd en veelvuldig opgehangen portret van koningin Beatrix. En voor wie zich echt alleen laat overtuigen door pegels: drie dagen na opening van de tentoonstelling waren de twee duurste werken al verkocht. Voor de expositie in Dokkum vonden het museum en zijn plaatsgenoot elkaar in een wederzijds belang. Van Dijk kreeg een nieuwe opdracht en de inventaris van het museum kon zo mooi onder de aandacht worden gebracht. Dat leverde het volgende op: Van Dijk koos uit het museum enkele voorwerpen, maakte daar een opname van, ging die op zijn pc digitaal bewerken en soms in een omgeving plaatsen, en stuurde het resultaat naar China. Naar China? Ja, want op een van zijn reizen had hij daar in een atelier goed opgeleide kunstenaars ontdekt. Zij schilderen de door Van Dijk bewerkte foto. Precisiewerk met bijvoorbeeld een natuurlijke weergave van een kras in het hout of glans op zilver. Al zit er ook wel eens een misser tussen en lijkt een beschadiging op een tafelblad meer op een wiebelig draadje. Soms is het wat al te precies. Per abuis had Van Dijk een voorstelling met avondmaalsbekers van de doopsgezinde gemeente te Holwerd gespiegeld afgedrukt en opgestuurd naar China. De gespiegelde letters hebben ze daar keurig nageschilderd; het waren immers figuren zonder betekenis voor wie Chinees schrift gewend is. En soms is het wat weinig precies. De vrouw op het originele schilderij dat in het museum aan een wand hangt, ziet er op de geschilderde bewerking tien jaar jonger uit.

    De grote meester

    Sommige composities moeten de gedachten doen uitgaan naar de zeventiende eeuw, naar oude meesters of negentiende-eeuwse salonschilders. De verfbehandeling zou hetzelfde zijn, al staan sommige kenners wat te meesmuilen dat je bij Rembrandt nog lekkere dikke klodders aantreft, terwijl de Chinezen zuinig aan gedaan hebben met de olieverf. Hoe dan ook: die Chinezen zijn nog nooit zo rijk bedeeld als door hun Hollandse vriend en Van Dijk zelf is goedkoop uit en mag het bovendien nog als zijn werk aan de muur hangen. Trouwens, hij is helemaal geen schilder, hij is vormgever. Maar hij vereenzelvigt zich wel met de grote meester: Rembrandt deed het ook, in zijn atelier werkten allerlei schilders aan zijn doeken. En in de zeventiende en achttiende eeuw werden Chinezen ook al aan het werk gezet om ons porselein te beschilderen met voorgeschreven voorstellingen.

    Bedoeling

    Het meest bewonderenswaardig in wat Van Dijk doet is de keuze van voorwerpen in de museumzaal die hij de moeite waard vond. Op dat moment moet hij immers beseffen dat er wat van te maken valt. Het eindresultaat ziet er mooi uit. Mooier dan de werkelijkheid. Zag je op de benedenverdieping nog een bescheiden, zo niet onooglijk zilveren theebusje, op het doek boven spat het groots en glansrijk van het doek. Van Dijk heeft kleuraccenten toegevoegd die de voorwerpen allure verlenen. Nadeel is wel dat je veel dezelfde spullen tegenkomt op de in totaal 28 doeken. De ene keer het Zilveren theebusje roze, de andere keer Zilveren theebusje blauw en de derde keer Zilveren theebusje groot. De beschilderde digitale bewerkte foto's zijn mooi, je kunt ervan houden en het kopen in het besef dat Van Dijk naam maakt en het dus wel een goede investering zal zijn. Maar je wilt meer. Je wilt eigenlijk dat je er langer naar kunt kijken omdat er een bedoeling, een gedachte in verwerkt is. Is dat zo? Doet Van Dijk meer dan een aantrekkelijke compositie maken? Zegt het wat als je iets langer blijft kijken naar een lichtinval die niet lijkt te kloppen? Heeft hij een eerbetoon in gedachten als hij op het boek van de hooggewaardeerde theoloog Camphuysen bloemen monteert? Als hij van één theepot er drie, of vijf maakt en ze diffuus laat zweven? Wat drukken de rozenblaadjes in het Majolica aardewerk uit? Of is het alleen maar mooi, aantrekkelijk en te koop voor 675, 1150 of 1750 euro? Hoe minder kunst te zeggen heeft, hoe meer een museum veronderstelt dat een bezoeker in vertwijfeling en verwondering achterblijft. Zo staat het in het persbericht. De avondmaalsbekers dan, als teken van verzoening, zouden daar bewust appels bij gemonteerd zijn? Met een appel begon toch alle ellende? Zou Van Dijk daarnaar verwijzen? Misschien heeft hij de tekst op de beker tot zich laten doordringen over 'syn begraven begeerte'. Maar misschien geef je deze man, die zich tooit met de kunstenaarsnaam By Frank dan toch te veel het voordeel van de twijfel. 'Als je gelooft in je eigen passie, is veel zoniet alles mogelijk' luidt zijn lijfspreuk. Dat is weer zo plat, dat je als bezoeker inderdaad in vertwijfeling achterblijft.

  • Admiraliteitshuis verkoopt topstukken in olieverf

    DOKKUM - De verkooptentoonstelling 'Haal het museum in huis' in Het Admiraliteitshuis in Dokkum toont dertig schilderijen van Frank van Dijk. Deze succesvolle vormgever/kunstenaar heeft zich laten inspireren door de collectie van het museum. Hij verwerkte de topstukken tot bijzondere gestileerde stillevens.

    Frank van Dijk is een bijzondere hedendaagse kunstenaar die werkt onder de naam By Frank. Zijn fascinerende stillevens kennen een unieke ontstaansproductie. Voor de tentoonstelling in Het Admiraliteitshuis fotografeerde hij de topstukken uit de collectie van het museum, waaronder Fries zilver en keramiek. Vervolgens bewerkte hij de foto's digitaal in zijn eigen speciale stijl. Daarna heeft hij de foto's in China exact laten naschilderen op canvas.

    Door de vervaardiging in olieverf uit te besteden aan Chinese kunstateliers blijft de kunst betaalbaar. Bovendien hoeft Van Dijk zich niet bezig te houden met de schildertechniek. ,,Om zo goed te kunnen schilderen als deze Chinese schilders heb je jaren van studie en ervaring nodig'', weet Van Dijk, die alleen werkt met de beste schilders. ,,Zij leveren zeer degelijk handwerk. Hun verfbehandeling is als die van de oude meesters of negentiende eeuwse salonschilders. Bovendien ben ik geen kostbare tijd kwijt aan het schilderen zelf'', vertelt Van Dijk verder: ,,Dankzij de fotografie en de computer ben ik veel vrijer in wat ik maak. Je kunt het vergelijken met een beeldhouwer, die in was een beeld maakt en het door de bronsgieter in brons laat uitvoeren. Ik ben de componist en de Chinese schilders zijn de muzikanten.''

    De authentieke verfbehandeling en zeventiende eeuwse composities gecombineerd met moderne kleuren en extreem licht geven de schilderijen een bijzonder magisch realisme. Nu eens abstract, fel gekleurd, zwevend in de ruimte. Dan weer rustige stillevens met een knipoog naar de Gouden Eeuw. Van Dijk creëert een nieuwe, eigen werkelijkheid. Met de combinatie van wel en niet bestaande elementen, het spel van licht en kleur en de technisch perfecte afwerking, neemt hij de beschouwer mee in een geheimzinnige, surrealistische wereld, waarin alles kan en alles mag. De kijker blijft achter in vertwijfeling en verwondering.

    Recente exposities

    Het werk van Van Dijk werd recentelijk nog geëxposeerd in het Museum voor Communicatie in Den Haag met het portret van koningin Beatrix, The Gallery in Amsterdam, tijdens Kunstmaand Ameland en wordt doorlopend getoond in zijn eigen galerie in Dokkum. Zijn portret van koningin Beatrix is onder anderen in bezit van de koningin en burgemeester Wim Deetman. Vele bedrijven en particulieren hebben werk van Van Dijk in huis.

    Opening door Jacques d'Ancona

    Jacques d'Ancona verricht donderdag 15 juni om 16.30 uur de officiële opening van de expositie in Museum Het Admiraliteitshuis. Tijdens de opening zal het eerste exemplaar worden uitgereikt van een boekwerkje met eigenaren van zijn kunst aan het woord, met als titel De kunst van vormgeving By Frank. Vanaf zaterdag 17 juni is de verkooptentoonstelling toegankelijk voor publiek. De verkoopexpositie duurt tot en met zaterdag 19 augustus.

  • Ameland: Internationale kunstmanifestatie

    AMELAND - Op Ameland vindt in de maand november voor de negende keer de Kunstmaand plaats. Maar liefst 68 kunstenaars uit Nederland, Duitsland en Denemarken exposeren hun werk op 28 verschillende locaties verspreid over het hele eiland. Het waddeneiland verwacht veel publiek tijdens de internationale kunstmanifestatie, die dit jaar Al Dwalend als thema heeft.

    Gezien het aantal exposities èn het hoge kwaliteitsniveau, verwacht de organisatie dat vele honderden kunstliefhebbers Ameland tijdens de Kunstmaand zullen bezoeken. Zij kunnen gebruik maken van speciale dag- of verblijfsarrangementen, naar keuze inclusief bootkaart, fietshuur of vervoer per bus.

    Naast exposities vinden er tevens diverse workshops en podiumvoorstellingen plaats, waaronder een concert van toonkunstenares Greetje Bijma en een optreden van de Friese fadozangeres Nynke Laverman.

    Omdat de unieke lancering van de paardenreddingsboot onlosmakelijk verbonden is met het waddeneiland, exposeert multidisciplinair ontwerper Frank van Dijk zijn bijzondere tot kunstwerken bewerkte foto's van de reddingspaarden van Ameland. Ook voor de eilanders zelf blijft dit iets speciaals. De verdrinkingsdood van acht paarden in 1979 zal daarbij altijd in herinnering blijven. Ze werden bij een reddingsactie samen met de oplegger het diepe water in gezogen. Als demonstratie vindt de lancering van de paardenreddingsboot nog steeds een aantal keren per jaar plaats. Frank van Dijk heeft hiervan een reeks foto's gemaakt die digitaal zijn bewerkt, waarna ze gedrukt zijn op canvasdoek en met acrylverf aangezet. Naast de werken met de reddingspaarden wordt ook het portret dat Frank van Dijk van Koningin Beatrix maakte geëxposeerd. Het portret dat de goedkeuring van de vorstin heeft gekregen en door het Koninklijk Huis wordt beschouwd als een welkome aanvulling van de koninklijke portretgalerij, is zover bekend het enige met instemming van de Rijksvoorlichtingsdienst vervaardigde portret van de koningin, dat momenteel als origineel kunstwerk te koop is. Frank van Dijk gaat zijn werk onder de naam ByFrank exposeren in de doopsgezinde kerk aan de Herenweg van Hollum.

    De kunstmaand wordt gehouden van zaterdag 5 november tot en met zondag 27 november 2005. Alle locaties zijn geopend van:

    Donderdag t/m vrijdag: 10.30 - 12.30 uur / 13.30 - 16.30 uur
    Zaterdag: 10.30 - 16.30 uur
    Zondag: 13.00 - 16.30 uur

    Een aantal exposities zijn ook toegankelijk op maandag, dinsdag en woensdag.
    De entree is gratis. Bij de drie musea, het Landbouw- en Juttersmuseum Swartwoude, het Cultuurhistorisch Museum Sorgdrager en het Natuurcentrum geldt dit alleen voor de expositie in het kader van de Kunstmaand.

    Kijk op www.kunstmaandameland.com voor meer informatie.

  • Feestelijke opening: Kantoor Kooyenga Groep Dokkum

    Na een intensieve periode van bouw en verbouw werd op zes en zeven oktober 2005 het nieuwe kantoorpaviljoen van Kooyenga Groep op een feestelijke manier geopend.

    Kooyenga Groep is het grootste detacheringbureau voor Sociale Diensten en afdelingen Sociale Zaken. Op alle niveaus bieden zij oplossingen bij tijdelijke personele onderbezetting. Terwijl andere detacheringbedrijven aan het inkrimpen zijn, moeten zij toekijken hoe Kooyenga Groep almaar verder aan het uidijen is. Door de blijvende groei in het bedrijf werd het tijd om het kantoorpaviljoen in Dokkum te gaan verbouwen.

    Romke Kooyenga heeft de hulp ingeschakeld van Sijtsma Feekes architecten bna en By Frank vormgeving bno. Sijtsma Feekes is verantwoordelijk geweest voor het ontwerp van het nieuwe paviljoen. De kunst aan de wanden en grafische vormgeving van de nieuwe huisstijl werd overgelaten aan Frank van Dijk.

    Eind september kon de nieuwe huisstijl van de Kooyenga Groep met trots worden gepresenteerd. Er werd besloten om dit op een feestelijke manier aan te pakken. Evenementenbureau Bram Nauta Events heeft het feest mogen organiseren en heeft er een zeer goed verzorgd feest van gemaakt. Met optredens van o.a. Karin Bloemen, Manuela Kemp, Do, Lee Towers en Ruth Jacott heb je natuurlijk al een heel goede basis voor een geslaagde avond! Speciale gasten van Romke Kooyenga als Jacques J. d'Ancona en Harmen Roeland waren een gezellige aanwinst op het feest.

    Het Stan Huygens-journaal in de Telegraaf sprak niet alleen over de Kooyenga Groep, maar ook andere succesverhaal van o.a. By Frank en zijn portret van Koningin Beatrix werd genoemd. Het 'pittoreske elfstedenstadje' Dokkum geeft ondernemen zeker een kans op succes. De Kooyenga Groep heeft een goede notering in de Quote van Jort Kelder.

  • The Gallery: Donkersloot

    Op uitnodiging van The Gallery Donkersloot in Amsterdam schildert By Frank in museum Madame Tussauds.

    AMSTERDAM - Ter gelegenheid van het 25-jarig regeringsjubileum van koningin Beatrix hebben 27 schilders van 6 tot en met 8 april een schildersmarathon in museum Madame Tussauds in Amsterdam. Drie dagen lang werkten zij aan 25 levensgrote schilderijen van het wassenbeeld van de vorstin.

    De schilders, onder wie kunstenaar van het jaar 2005, Juriaan van Hall, Peter Klashorst en Tony Macaroni, werken in zes teams aan de 25 doeken waarop het beeld van Beatrix vanuit verschillende invalshoeken wordt verbeeld.

    Op koninginnenacht, 29 april, zijn de doeken te zien in The Gallery Donkersloot in Amsterdam. Deze expositie zal door Nederland reizen en eindigen in Slot Zeist.

    In de kunstwereld is Willem van Roij van The Gallery Donkersloot de grootste lawaaimaker. De galeriehouder trekt de aandacht door kunst met media, zaken en politiek te mengen. Daardoor staat zijn merk als een huis.

    www.galeriedonkersloot.nl

  • By Frank: in museum voor communicatie Den Haag

    DEN HAAG - In het Museum voor Communicatie in Den Haag start donderdag 28 april de tentoonstelling 'Beatrix, ons gezicht'. De thematentoonstelling toont kunst in opdracht, vrije kunst en postzegels en munten. Vrijwel alle officiële kunstportretten van de koningin worden getoond, waarvan het kunstwerk door By Frank het meest recente is.

    'Beatrix, ons gezicht' laat zien hoe de koningin de afgelopen 25 jaar door kunstenaars en vormgevers is vastgelegd. In totaal worden zo'n dertig vrije kunstportretten geëxposeerd, waaronder ook ruimtelijk werk. Naast vrije weergaven zoals een zeefdruk van Andy Warhol en een affiche door Joost Veerkamp, worden ook de meeste kunstportretten getoond die in opdracht van de Rijksvoorlichtingsdienst (RVD) zijn gemaakt.

    Officiële kunst

    Onder de werken in opdracht behoren bijvoorbeeld de beide portretten door Marte Röling en de zeefdruk in rood-wit-blauw door Carla Rodenberg. Deze werken worden gerekend tot de 'officiële kunst', waaronder ook de vrije werken vallen die achteraf de goedkeuring van koningin Beatrix hebben gekregen. Het meest recente officiële werk is het portret door By Frank dat is vervaardigd in een uiterst gelimiteerde oplage van honderd exemplaren en waarvan nummer 1 inmiddels is opgenomen in het Koninklijk Huisarchief.

    Traditie

    Volgens conservator Monique Erkelens van het Museum voor Communicatie past het werk van By Frank in de traditie die zich in de serie officiële portretten van Beatrix heeft afgetekend. Het kunstwerk dat By Frank van koningin Beatrix maakte, kenmerkt zich door een oprechte, krachtige eenvoud en zwierige dynamiek. Het portret is gedrukt in zilver en goud en vervolgens met de hand afgewerkt. De oranje motieven op hoed en jurk zijn geschilderd. Het collier is in reliëf gedrukt en ingeschilderd met parellak. De typische koninklijke attributen ontbreken. Erkelens: ,,Koningin Beatrix wil gewoon zijn maar wil ook afstand scheppen door zich te laten abstraheren. Ze houdt in ieder geval niet van naar het leven getekend.'' Een ander voorbeeld van deze traditie is het kunstportret door Jeroen Henneman. Hij maakte een aantal jaren geleden een reliëf in brons, op basis waarvan een zeefdruk is gemaakt.

    'Beatrix, ons gezicht' wordt georganiseerd naar aanleiding van het 25-jarige regeringsjubileum van koningin Beatrix. De tentoonstelling wordt woensdag 27 april om 17.00 uur geopend door Peter van der Vorst. Van der Vorst werkt onder andere als royalty expert voor het tv-programma RTL Boulevard.

  • China: gouden eeuw herleeft

    Multidisciplinair vormgever By Frank laat zijn grafische creaties uitwerken door ambachtelijke kunstschilders in China. De succesvolle jonge ontwerper is net terug van één van zijn inspiratiereizen. In China vond hij de juiste contactpersonen die zijn grafische ontwerpen op zeer hoog niveau kunnen uitwerken. Hoewel de zoektocht een groot avontuur was, verschilt het concept wezenlijk niet van de productiemethoden bij de Hollandse meesters uit de Gouden Eeuw.

    Op eigen initiatief bracht By Frank na een zoektocht door Indonesië en Maleisië een bezoek aan China, waar hij in de provincie Fujian, tussen Shanghai en Hong Kong, uiteindelijk zijn missie volbracht zag. "Er is veel vertrouwen en geduld voor nodig geweest maar we hebben nu het juiste schildersatelier gevonden." Met eigen ogen heeft By Frank gezien hoe nauwgezet de hooggeschoolde Chinese kunstenaars olieverfschilderijen naar aangeleverde voorbeelden op doek zetten. "In China zijn veel academisch geschoolde schilders. In Bejing bijvoorbeeld wonen 150 duizend kunstschilders. En volgens de China Daily waren er dit jaar alleen al 7.500 aanvragen voor de Academie of Arts and Crafts in Shungeng", weet By Frank. "Het produceren van olieverfschilderijen is voor de afgestudeerde kunstenaars een bron van inkomsten naast hun eigen vrije werk. Met een voor Nederland ongekende vaart zetten zij de werken in olieverf op doek." Zijn contactpersonen hebben By Frank het verschil in de A-, B- en C-kwaliteit in techniek en uitvoering laten zien en leren herkennen. Alleen schilders met minimaal tien jaar ervaring kunnen de C-kwaliteit bieden. "Ik mocht overal vrij rondlopen. Zonder beperkingen kon ik me oriënteren op hoe de vervaardiging van de olieverfschilderijen in z'n werk gaat. Het is degelijk handwerk. De verfbehandeling is als van de oude meesters of negentiende eeuwse salonschilders, In het atelier worden dan ook veel imitaties gemaakt van werken van de oude meesters."
    Breed publiek

    Multidisciplinair vormgever By Frank wil kunst toegankelijk maken voor een breed publiek. Deze uitdaging is ontstaan door foto's, die hij maakte tijdens zijn vele inspiratiereizen over de hele wereld, te bewerken tot realistische en surrealistische beelden. De bewerkte foto's leidden tot een uitnodiging om deel te nemen aan Noorderlicht, een jaarlijks terugkerende fotomanifestatie in Groningen en Friesland. Vervolgens ontstond het idee om zijn bewerkte foto's tot kunstobject te verheffen door druk op canvasdoek, of in olieverf uit te laten voeren door academisch geschoolde schilders in Azië. Dankzij de ambachtelijk geschoolde kunstschilders in China brengt By Frank originele, exclusieve olieverfschilderijen binnen ieders handbereik. "Onze doelgroep bestaat uit mensen met belangstelling voor hun interieur, die de poster en de reproductie voorbij zijn maar voor wie de drempel van de galerie te hoog is", vertelt By Frank. "Veel wanden blijven leeg, terwijl er behoefte is aan iets moois dat kwaliteit uitstraalt. Want het moet tegelijkertijd wel betaalbaar blijven." By Frank kan meer dan een afbeelding in olieverf op hoog niveau laten reproduceren. Hij kleed ook wanden aan, bijvoorbeeld binnen inrichtingsprojecten, voor zowel bedrijven als particulieren en adviseert daarbij over de kunstkeuze. "Uiteindelijk komen de meeste schilderijen tot stand omdat klanten hun wens door mij laten vormgeven", zegt By Frank. "Het eindproduct is van tevoren bovendien zichtbaar. Bij de meer autonoom ingestelde kunstenaar heeft de opdrachtgever het eindresultaat veel minder in de hand." De ontwerpen laat By Frank vervolgens in olieverf vereeuwigen. De klanten kunnen ook bestaande werken uitzoeken. Deze zijn te zien op www.byfrank.com. In Indonesië heeft By Frank ook schilderijen in opdracht laten schilderen in de specifieke stijl van de kunstenaars. Daarbij zijn vooraf maat en kleurstelling als basis besproken. "Het resultaat is schitterend", zegt By Frank: "Het zijn hoogwaardige kunstuitingen die wij aanbieden voor een prijs waar je in Nederland slechts een reproductie voor kunt krijgen."
    Meerwaarde

    "Kunst op doek verkocht ik al langer", vervolgt By Frank. "Dat was eigen werk geprint op canvas. Ik wilde echter een meerwaarde toevoegen door naast de esthetiek ook de ambachtelijke vervaardiging zichtbaar te maken." Daarom zocht By Frank samen met zijn partner Miranda Hoogstra naar een schildersatelier dat daartoe in staat is. Eerst zijn de mogelijkheden daartoe in Nederland bekeken. By Frank: "Behalve in Groningen waar een traditie is aan de Academie Minerva en daarnaast een particuliere Klassieke Academie wordt opgestart - om de klassiek/figuratieve kunst een impuls te geven - is er weinig waardering voor realistische schilderkunst. Ook in Groningen zijn weinig jonge studenten geïnteresseerd om in de klassieke richting af te studeren." De door museumdirecteuren en kunstcritici verguisde kunstenaar en publicist Diederik Kraaijpoel (1928) stelde dat de kunstwereld sinds de Tweede Wereldoorlog in de greep is geraakt van de 'uniciteitscultus', het idee dat kunstenaars hyperindividuen moeten zijn die hun unieke zieleroerselen uitdrukken in kunst. Het leren van technieken zou daarom onbelangrijk zijn, want een ambacht is inferieur aan het kunstenaarsschap dat expressief is. Voorts hebben de kunstenaars in Nederland die wel realistisch schilderen daarmee een bestaan opgebouwd. "Die hebben ons niet nodig. De Nederlandse kunstenaars die aan onze kwaliteitseisen kunnen voldoen hechten bovendien aan hun autonomie."
    Gouden Eeuw

    De methode waarmee By Frank de olieverfschilderijen creëert verschilt niet wezenlijk van de methode die de grote Hollandse meesters uit de Gouden Eeuw hanteerden. In de schildersateliers ontwierp de grote meester de compositie en bepaalde wat de leerlingen moesten schilderen. In een eerder stadium maakten de zonen en medewerkers van Breughel tot ver na diens dood nog steeds Breughels. Of wat te denken van de glaskunst van Boris Sipek, die dankzij de ambachtelijke vaardigheid van glasblazers z'n wereldberoemde ontwerpen kon realiseren. By Frank: "Sommigen zullen bestrijden dat wat ik maak kunst genoemd mag worden maar Philippe Starck laat de door hem ontworpen meubels ook door anderen maken. Ik vind het prima als iemand het bijvoorbeeld 'gecompositioneerde olieverfschilderijen' wil noemen." De olieverfschilderijen op linnen door By Frank hebben hem inmiddels een uitnodiging opgeleverd om mee te doen aan de Kunst aan Huis Route 2005 door het Lauwersland. Onder de noemer 'fotomanipulatie op canvas' staat de deur van zijn monumetale pand in het centrum van Dokkum open tijdens de weekeinden van 12 en 13 en van 19 en 20 maart.

  • Beatrix: portret toegevoegd aan koninklijk huis

    Sinds haar inhuldiging in 1980 hebben diverse kunstenaars Koningin Beatrix als staatshoofd geportretteerd. Eén van de portretten die bij het Koninklijk Huis in de smaak viel is de zeer recente kunstafbeelding door By Frank, waarschijnlijk het enige met instemming van de Rijksvoorlichtingsdienst vervaardigde portret dat momenteel als origineel kunstwerk te koop is.

    Het portret van Koningin Beatrix door By Frank wordt vervaardigd in een gelimiteerde oplage van honderd exemplaren, elk genummerd en gesigneerd. Nummer 1 is inmiddels opgenomen in het Koninklijk Huisarchief. Namens de Koningin schreef Algemeen Secretaris van Hare Majesteit de Koningin mr. Henk van der Zwan een dankbrief voor het 'fraaie kunstwerk':

    "Het portret vormt een treffende gelijkenis van de Vorstin, tot stand gebracht met de gebruikmaking van een niet alledaagse combinatie van technieken en vormt een mooie en eigentijdse aanvulling van de portretgalerij".

    Het portret door By Frank biedt gezien de beperkte oplage een unieke gelegenheid om een echt kunstwerk van de vorstin aan te schaffen, dat de goedkeuring van het Koninklijk Huis draagt.

    Het kunstwerk is te bezichtigen en verkrijgbaar via Drukkerij Douma Dokkum, telefoonnummer 0519-292374 en via By Frank, telefoonnummer 0519-297121 en internet www.byfrank.com. De prijs voor het exclusieve portret bedraagt 1.190 euro, inclusief lijst en BTW.
    Over By Frank

    Als vormgever werkt Frank van Dijk uit Dokkum onder de naam By Frank multidisciplinair, zowel grafisch als ruimtelijk. Een (grafische) huisstijl maar ook interieurontwerp, tot de kunst aan de wand behoort tot zijn werkterrein.

    Eén van de nieuwe impulsen voor By Frank is de uitdaging om kunst voor een breed publiek toegankelijk te maken. De uitnodiging van Noorderlicht (een jaarlijks terugkerende fotomanifestatie in Groningen en Friesland) om werk in te sturen voor een expositie, was het begin van de kunst By Frank. Bewerkte foto's worden door By Frank tot kunstobject verheven, gedrukt op canvasdoek of in olieverf geschilderd. Zijn ideeën ontstonden door op inspiratiereizen genomen foto's digitaal te bewerken tot realistisch- of surrealisitische beelden.

  • Fries journaal: grafische kunst

    Tien jaar geleden vestigde Frank van Dijk zich als vormgever in Dokkum en in een decennium groeide zijn bureau uit tot een van de meest vooraanstaande in ons land. Zijn creativiteit en perfectie overschrijden grenzen en zijn werk mag gerust grafische kunst worden genoemd. Tien jaar lang succesvol zijn mag worden gevierd en dat deden Frank en zijn partner Miranda Hoogstra dan ook in hun van 1832 daterend pand aan de Kleine Oosterstraat dat zeer stijlvol (monumentaal klassiek en modern) is ingericht.

    Frank is een stylist die zich niet kan en niet wil beperken tot vormgeving in één expressie. Hij is een man die een totaalconcept biedt; van huisstijl tot interieurinrichting, van logo's ontwerpen tot advertising, van standbouw tot brochures. Met andere woorden: Frank geeft zijn opdrachtgevers 'een gezicht'. Hij wordt daarbij zowel privé als zakelijk gesteund door Miranda Hoogstra, die DTP/vormgeving doet.

    Veel opdrachtgevers waarderen zijn kunstzinnigheid en laten graag de profilering van hun onderneming of instelling over aan Frank. "Ze weten wat ik voor hen kan betekenen", zei Frank op het decenniumfeestje dat hij onlangs hield. In de oriënterende fase tracht hij in zo kort mogelijke tijd een goed beeld te krijgen van bedrijf en management om het juiste image aan uitstraling en communicatie te geven.

    Frank: "Het is niet gewoon reclame maken. Mijn bureau onderscheidt zich in creativiteit en vernieuwing. Bovendien ben ik behalve ontwerper ook trendwatcher zodat ik kan inspelen op nieuwe markten of doelgroepen voor mijn klanten. Ik wil ook niet groter groeien omdat groei vrijwel altijd ten koste gaat van creativiteit. En ik wil nog heel veel mooie dingen maken.

    Dat hij met zijn bureau in de periferie is gevestigd beschouwt Frank niet als een nadeel: "Zeker niet. Als ik ze uiteindelijk zover heb dat ze naar Dokkum komen laat ik wél een grote indruk achter. Veraf kan een pré zijn. Velen zijn verbaasd dat dit juist hier allemaal mogelijk is."

  • Noorderlicht: museumpresentatie

    Museum 't Coopmanshûs in Franeker toont een selectie van fotografie van Friese beeldend kunstenaars, maar ook van vormgevers en fotografen. De tentoonstelling is een gezamenlijk project van Museum 't Coopmanshûs, Keunstwurk en Noorderlicht. Naar aanleiding van een oproep aan alle Friese kunstenaars om voorbeelden van fotowerk op te sturen voor deze groepstentoonstelling, heeft een jury mogen kiezen uit de vele inzendingen.

    Eén van de geselecteerde inzenders is de Dokkumer Frank van Dijk, werkende als grafisch en ruimtelijk vormgever onder de naam 'By Frank ontwerpbureau'. De jury bestond uit Ton Broekhuis en Rene Alberts van Noorderlicht en Germa van Heerbeek, directeur van Museum 't Coopmanshûs.

    De tentoonstelling heeft geen specifiek thema; er is bewust gekozen om in het kader van deze eerste presentatie van Friese fotografie een zo breed mogelijk spectrum aan onderwerpen en stijlen te tonen. Het publiek krijgt dus een keur aan voorbeelden van wat Friesland allemaal te bieden heeft op het gebied van artistieke fotografie. Deze presentatie is een onderdeel van de Noorderlicht fotomanifestatie die in L'eeuwarden van start is gegaan. Het Fries Museum, museum Het Princessehof en op tal van andere locaties is werk te zien van de beste Afrikaanse fotografen en andere internationale bekende fotografen, die in Afrika gefotografeerd hebben. Vanaf dit jaar is het de bedoeling dat Friesland en Groningen elkaar jaarlijks afwisselen met het gastheerschap voor dit evenement dat naar verwachting duizenden bezoekers uit heel Nederland en zelfs vanuit het buitenland zal trekken.

    Fotografie is voor By Frank een inspiratiebron voor zijn creatieve uitingen, de getoonde foto is genomen vanuit een badhuis in Budapest afmeting 0.6 x 2 mtr. dit is één uit een grotere collectie foto's van internationale inspiratiebronnen welke nog niet eerder zijn getoond.

BYFRANK

Door: Hugo de Bruijne/ Nederlands Dagblad

Je wordt beweeglijk van het werk van Byfrank.
Je loopt op en neer om te kijken wat het was en wat Van Dijk ervan gemaakt heeft. En dat doe je om te onderzoeken of hij misschien toch iets wil meegeven.

Is het werkelijk kunst is wat wij aanschouwen. Dat zijn rare kwesties, omdat het antwoord van geen betekenis is. Hooguit voor wie zich met de vraagsteller heeft verschanst in een zijzaal van het leven. Gelukkig doet kunstenaar Frank van Dijk er niet moeilijk over. Kunst of niet, hij maakt wat mensen mooi vinden en kan dat zo goed dat hij erom geprezen en ervoor betaald wordt. Even voor wie niet houdt van argumenten: Van Dijk maakte een breed gewaardeerd en veelvuldig opgehangen portret van koningin Beatrix. En voor wie zich echt alleen laat overtuigen door pegels: drie dagen na opening van de tentoonstelling waren de twee duurste werken al verkocht.

ART BYFRANK

Contact

byfrank

kleine oosterstraat 8-10
9101 kk  dokkum
friesland
the netherlands

t. +31 (0) 519 29 71 21 
e. Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.